سکوت شهر

هیشکی نمی فهمه چه حالی دارم ... چه دنیایه رو به زوالی دارم

مجنونم و دلزده از لیلیا .. خیلی دلم گرفته از خیلیا

نمونده از جونیام نشونی ... پیر شدم پیر تو ای جوونی

تنهای بی سنگ صبور  ... خونه سرد و سوت و کور

تو شبات ستاره نیست ... موندم و راه چاره ای ندارم ای خدا

با توام که داری به گریه ام می خندی --- کاش می شد بیایی ...

وقتی همه چی داره یواش یواش تموم می شه و خودمون هم متوجه نمی شیم ... حتی قدم زدن هم کاری رو پیش نمی بره... اون روزهایی که عاشق قدم زدن بودی چه زود تموم شد ... اون روزهایی که حتی عاشق لاک ناخنم بودی و حالا آخرین حرفتم شنیدم که تازه اولشه و  لاک ناخن اذیتت می کنه ... آرش جان نمی دونم چی شده ...

دلم تنگ است دلم تنگ 

دلم اندازه حجم قفس تنگ است

سکوت از کوچه لبريز است

صدايم خيس و باراني است

نمي دانم چرا در قلب من ... پاييز طولاني است

 ای خدا ... چه بارون قشنگی داره می آد کاشکی می شد پاشم برم زیر این بارون بشینم و تکلیف خودمو روشن کنم. فردا می خوام برم موهامو مش کنم ... می ترسم به مش موهام هم گیر بده... ... 

غم پرسه می زند

در کوچه گرفته سینه

غم،این غم دیرینه

این روزها

ماه پشت پنجره

من تنها